سێ شه‌ممه‌ 19 حوزه‌یران 2018
ماڵەوە / فارسی / چرا اعتصاب غذا ؟ / رائف محمدی

چرا اعتصاب غذا ؟ / رائف محمدی

يكى از مخوف ترين و سر سام اورترين مكان هاى مجازات اشخاص سياسى در هر حكومت ديكتاتورى در جهان به و يژه جمهورى اسلامى زندان است .
اما اگر مخالفان از اقليت هاى دينى و يا قومى باشند صد البته اين مجازات بسيار شديدتر خواهد بود . و چون در جمهورى اسلامى زندانيان اقليتى و دينى داراى كمترين حق و حقوق اوليه هستند ، گاهى اوقات شايد ريسك اعتصاب غذا و دشوارى ان تنها ترين راه مقاومت باشد .
مقاومتى كه زندانيان سياسى كرد در زندان مركزى اروميه كه بيش از يك ماه است كه به ان دست زده اند ، و يكى از علت هاى اصلى ان علاوه بر تحمل شكنجه هاى روزانه ى روحى و جسمى ، انتقال زندانيان مجرم و محكوم به تجاوز عنف – كلاهبردارى و يا قتل ، به بند زندانيان سياسى است . و علت ان از سوى مسولان زندان كمبود جا در زندان ذكر شده است .
ايا جمهورى اسلامى با وجود بودجه هاى هنگفت امنيتى و اطلاعاتى با كمبود جا و مكان رو به روست ؟ ان هم فظاى زندانيان سياسى ؟
و اين دليل و سوال تا چه حد مى تواند منطقى و قابل فهم باشد ؟
شايد جواب ان را مسولان جمهورى اسلامى بهتر بدانند .
به نظر من تنها علت ان مزاحمت و فشار و مزاحمت براى زندانيان سياسى است كه حتى در زندان بدون داشتن امكان مرخصى نيز ان ها را به حال خودشان راحت نميگزارند .
چون از ديدگاه حكومت اسلامى اين افراد ضد انقلاب مفسد ال فى العرض و نيز تروريست قلمداد ميشوند .
ايا ميتوان اراده ى كسانى كه در برابر سركوب و ارعاب و اسملاسيون و شكنجه هاى ترسناك جمهورى تسليم نشده اند را اين چنين ساده به بازى گرفت .
صد البته نه ، اينان اخوندهاى هوس ران و شكم باره اى نيستند كه به يمن چاپلوسى و عوام فريبى و مفت خورى اگر يك وعده غذايى بهشان نرسد نه تنها مقدساتشان بلكه زمين و زمان را ناسزا خواهند گفت . اينان مردمانى از سرزمين كردستان و زاده ى كوهستانند كه اراده و صلابت خود را از انجا به ارث برده اند و هيچ ديكتاتور و رژيمى در هر چهار بخش كردستان نتوانسته اند بر اراده ى پولادين انان غلبه كنند ..
به عنوان شخصى كرد ،هيچ انتظار يا كمك و پيگيرى از طرف جمهورى اسلامى ايران و با كمال تاسف هيچ نوع حس همدردى و حمايت از طرف اپوزسيون هموطنان ايرانى خارج از كشور و به اصطلاح مدعيان راست گويى و دموكراسى طلب و حقوق بشر دوست كه ادعاى ايرانى بودن كردها و برادر بودن و هم خون بودن و هزاران حرف ديگر را نداشته و نخواهيم داشت .
لذا از سازمان هاى بين المللى حقوق بشر ى و ارگان هاى فعال در اين زمينه و امور زندانيان سياسى خواستاريم تا در حد ممكن با فشار بر سياست هاى جمهورى اسلامى به اين عزيزان كمك كنند .
هر چند ما به درازاى تاريخ براى سرزمين مان قربانى داده ايم .
و البته سختى هاى فراوانى را تجربه كردهايم و اينان اولين و اخرين نخواهند بود . تا پيروزى راهى نمانده است ((ملتى كه خواهان ازادى است بايد بهاى ان را بپردازد ))
٢٥ دسامبر ٢٠١٤

 

یادآوری: مسئولیت متن و مباحث مقالات منتشره در “زاگرس پست” بر عهده نویسنده می باشد.

بابەتی هاوپۆل

دو سازمان بین المللی مدافع حقوق بشر خواستار آزادی نسرین ستوده شدند

آقای خندان روز چهارشنبه ۲۳ خرداد در صفحه فیسبوک خود ضمن اعلام این خبر نوشت …

لێدوانه‌کان