یه‌ك شه‌ممه‌ 17 كانونی یه‌كه‌م 2017
ماڵەوە / فارسی / بیست ژوئن روز فریاد علیه دیکتاتوران وحمایت از زندانیان سیاسی / احسان فتاحي

بیست ژوئن روز فریاد علیه دیکتاتوران وحمایت از زندانیان سیاسی / احسان فتاحي

بیستم ژوئن (سی خرداد) روز جهانی‌ حمایت از زندانیان سیاسی در ایران, سالگرد نسل کشی و هولوکاست اسلامی است. این روز سالگرد خیزش عظیم مردم ایران علیه حکومت جنایت و کشتار اسلامی و سالگرد به خون غلطیدن نداها و سهراب‌ها وصدها جوان کورد،لُر ،بلوچ،ترکمن ،عرب،فارس می باشد

 

ازفعالین سازمان حقوق بشرازمن خواستند که مطالبی درمورد زندانیان سیاسی بنویسم ومن قلم بردست گرفتم ونداستم ازچه زجر وآزار واذیت زندانیان سیاسی وبستگان آنها بنویسم .

 

زیرابراستی که همه خود می دانید که امروزه زندانیان سیاسی هستند باشدیدترین بیماری ها همچون کبودوند پدر حقوق بشر ویا سهراب زاده وخیلی های دیگر که در زندان ملایان داعشی صفت وبدور از انسانیت باشدیدترین بیماری ها به سر می برند.

 

ملایانی که دردادگاه های فرمایشی همانند قاضی شیاد صلواتی ومقیسه در عرض دو دقیقه ده ها نفر را به جوخه اعدام برده اند وامیدواریم که أمثالی همچون این قاضیهای شیاد، روزگاری توسط ملت وخانواده های زندانیان سیاسی محاکمه شوند.

 

“چگونه یکی از ما می تونه خوشحال باشه، در حالی که دیگران ناراحت هستند. روزنامه‌نگارِ حرفه‌ای، تنها کسی نیست که بلد است خوب گزارش بنویسد و خوب مصاحبه بگیرد و خوب تحلیل کند. شاید در آینده نزدیک رباط‌ها هم قادر به انجامِ چنین کاری باشند. روزنامه‌نگاری که نسبت به سرنوشت و جانِ همکارانش بی‌تفاوت باشد، چیزی فراتر از یک کارمندِ اداری که در کارش تنها انگیزه مالی دارد، نیست.

 

ما نگران جان زندانیان سیاسی ، حقوق بشری و دینی و عقیدتی‌ در ایران هستیم ما زندانیان سیاسی سابق و فعالین و کنشگران مدنی و حقوق بشری در داخل و خارج ایران ، نگران جان آرش صادقی‌ ، حشمت الله طبرزدی نرگس محمدی ، محمد صدّیق کبودوند ، جعفر عظیم زاده و عیسی سحر خیز هستیم که برای چندمین بار با شیوه‌های ناهنجار دستگیر و زندانی شدند و و نیز نگران جان بهاره هدایت ، نوید خانجانی ، محمد صدّیق کبودوند ، ضیأ نبوی ، احمد دانشجو مقدم ، محسن دانشجو مقدّم ، ارژنگ داودی و آیت الله حسین کاظمینی بروجردی و نیز رهبران جامعه جهانی بهایی چون جمال الدین خانجانی ، عفیف نعیمی ، سعید رضایی ، بهروز توکلی و وحید تیز فهم و همچنیننیز ده‌ها تن‌ از دیگر زندانیان سیاسی و حقوق بشری و نیز دینی و مذهبی و عقیدتی‌ هستیم که سالهاست با بدترین شرایط در زندان رژیم ولی‌ فقیه بسر میبرند و هرآن نیز با خطر شدید مرگ مواجه اند ، دیری نیست که آرش صادقی‌ فعال جوان مدنی و حقوق بشری وهنرمند خوش ذوق و حرفه‌ای و نماد شهامت ، مهندس حشمت الله طبرزدی جورنالیست منتقد و دبیر کلّ جبهه‌ دمکراتیک ایران و نماد صبر و مقاومت، نرگس محمدی فعال حقوق بشری و نماد مقاومت و شجاعت و عیسی سحر خیز نماد بردباری که همواره بر مشی مبارزات دمکراتیک و مسالمت آمیز اصرار میورزیده اند متأسفانه برای چندمین بار مورد خشونت و بی‌ مهری رژیم اسلامی غیر مردمی و غیر دمکراتیک قرار گرفته اند و هر یک با فاصله کمی با ناهنجارترین شکل ممکن روانه زندان گشته اند.

 

زندانیان سیاسی کُرد که در احزاب وگروه های مختلف جهت آزادسازی ورسیدن به پیروزی تلاش کرده اند که درزندانها دراجرای حکم هایشان منتظرهستند یازندانیان عقیده ایی اهل سنت که طبق آمار سازمان حقوق بشر بیش۵٣نفرآنها در انتظار اعدام می باشند.

 

آرش صادقی بعلت سرسختی در مبارزات و باور به حقوق بشر ، هزینه‌های سنگینی را متحمل گشته است هزینه‌هایی‌ چون از دست دادن عزیز‌ترین عضو خانواده یعنی مادر دلبندش را به صرف گناهی چون همراهی همیشگی‌ با او از دست داده است و سنگینی‌ داغ همیشگی‌ را بر سینه او نشانده است . آرش نه‌ تنها مادرش را در راستای مبارزه برای مردم ایران و نیز اعاده حقوق بشر از دست داده است بلکه بارها نیز دیده شده است که او به همراه همسر شجاع و مبارزش خانم گلرخ ایرایی در حالاتی بسیار تحقیر آمیز دستگیر و روانه زندان شده است لذا ما نه‌ تنها به شدت نگران جان آرش صادقی‌ بلکه همچنین نیز نگران جان همسر او خانم گلرخ ایرایی بوده و هستیم چرا که او نیز در بیرون از زندان به واقع وضعی بهتر از شوهرش آرش در داخل زندان ندارد ما نگران جان مهندس حشمت الله طبرزدی هستیم که گویا زندان به خانه ناامن همیشگی‌ برای او تبدیل گشته است و به همین خاطر نیز او هفته‌ها است که در اعتصاب غذا بسر می‌برد و هر آن نیز احتمال مرگ او می‌رود.

 

ما فعالین حقوق بشر مدافعان سرسخت مبارزات مدنی همچون محمد صدّیق کبودوند ، ارژنگ داودی ، ضیأ نبوی ، نوید خانجانی ، احمد دانشجو مقدم ، محسن دانشجو مقدّم ، آیت الله حسین کاظمینی بروجردی و جعفر عظیم زاده هستیم که یا در حمایت از همبندان و همفکران خویش در اعتصاب غذا بسر میبرند و یا در زندان‌ها به امراض سخت دچار آمدند و سرسختانه با مرگ و زندگی‌ دست و پنجه نرم میکنند . ما نگران جان رهبران جامعه جهانی بهایی جمال الدین خانجانی ، عفیف نعیمی ، سعید رضایی ، بهروز توکلی و وحید تیز فهم هستیم که به صرف تبلیغ مذهبشان سالهاست که در وضعیت بسیار اسفناکی در زندان بسر میبرند بطوریکه از ابتدایی‌‌ترین امکانات زندگی‌ که حق هر زندانی است نیز محروم می‌باشند اما هرگز از محرومیت و مرگ نمی‌هراسند بطوریکه به سمبل مقاومت در جهان مبدّل گشته اند . از آزادی زندانیان بنام و مقاومی چون مصطفی تاجزاده ، مهدیه گلرو ، فائزه هاشمی رفسنجانی و سعید رضوی فقیه به فاصله کم استقبال میکنیم چرا که چنین آزادی از چنین شخصیت‌هایی‌ را لازم میدانیم اما کافی‌ نمیدانیم چرا که آزادی واقعی‌ در یک نظام زمانی‌ است که که نه‌ تنها که هیچ نشانی‌ از مرگ و یا زندانی حتی یک فعال سیاسی و یا حقوق بشری در یک نظام نیست بلکه هیچ توجیهی هم از سوی ان‌ نظام مورد قبول واقع نمیشود . ما از سازمان ملل متحد ، تمامی‌ مجامع سیاسی و حقوق بشری و نیز دولتها و پارلمانهای جهانی‌ که اعتقاد عملی‌ به حقوق بشر دارند میخواهیم ولو برای یکبار هم شده در برابر زندانیان سیاسی رنج دیده و ستم کشیده ایران ، سیاست سکوت اختیار نکنند بلکه با حمایت‌های انسانی‌ و اخلاقی‌ خویش برای حفظ جان زندانیان یاد شده و نیز صد‌ها زندانی دیگر در ایران بکوشند که همواره در برابر رژیم اسلامی غیر دمکراتیک ایران در حال مرگ تدریجی‌ هستند . ما از ایرانیان در هر کشوری میخواهیم که ضمن امضای این نامه ، همچنین برای ترجمه به زبان آن کشور که در ان‌ زندگی‌ میکنند اقدام ورزند و سپس نیز به دولت و پارلمان آن کشور و نیز سازمان ملل متحد ایمیل نمایند و تا اطمینان از حصول نتیجه مثبت نیز از پای ننشینند.

 

مطلب وآمار تقریبی زندانیان سیاسی به سازمان ملل متحد ، اتحادیه اروپا ، دولتها و پارلمانهای دمکراتیک در جهان ، نهاد‌های مدنی و حقوق بشری و نیز رسانه‌ها و مطبوعات در جهان إرسال میشودو اعلام میکنیم که این نظام آخوندی تمامی نقض حقوق بشر را پایمال میکند.

 

به امید اینکه هرچه زودتر زندانیان سیاسی در ایران آزادشوند و قانون حقوق بشر برای همگان مراعات شود وسران نظام ایران در اعمال ورفتارهای ٣٨ساله خودتجدیدنظرکنند

 

بابەتی هاوپۆل

کبوترهای صلح ! / رشاد – مصطفی سلطانی

پیام کبوتران صلح :  بعد از مرگمان بدنبال قبر ما نگردید ، آرامگاە ما در …